Güzel içimizde akıp giden şirin bir ırmaktır geceleri ve gündüzleri. Kalp haritalarımızı bir yoklarsak, orada kötülüğe ve çirkinliğe yer olmadığını görürüz. İçimizi dolduran güzellikleri içimizde yaşamamız, bizi dışarıdan yalnız ve tuhaf gösterse de alabildiğine mutlu eder. Yalnızlığın ve hüznün insanı sarhoş eden güzelliği bu incelikte yatmakta: içimizin güzellikler denizi olmasında.

Güzelle yoğrulmuş bir kalp ne görür etrafında? Güzel bir iş, güzel insanlar, güzel bir eş, güzel çocuklar, güzel bir dünya ve güzel bir gelecek... Güzelliğin paylaştıkça arttığını idrak eden güzel insan, güzelliğini paylaşabileceği insanlar arayacak ve onlara kalbinin bütün güzelliklerini hiçbir karşılık beklemeden altın bir tepsi içinde sunacaktır.

“Güzel insanlar, güzel atlara binip gittiler.” sözüyle tarif edilen güzel insanlar, bu inceliğe vâkıf insanlardır. “Güzel gören, güzel düşünür, güzel düşünen hayatından lezzet alır.” demiyor muydu asrın büyük insanı.

Bizlere her gün sayısız tuzaklar kurup bizi bu tuzaklara çağıran ve geleceğimizi karartan dünyanın kaba, karanlık ve çukur yüzünün tersi, ince, nahif ve güzeldir. İki yüzlü bir dünyada yaşıyoruz yani ve bu dünyanın iki yüzü her daim değişebilmektedir ve iç içe girmiş durumdadır.

Dünyanın her an bir tarafı ışıktan mahrum ve karanlıktır, gecedir, zalâmdır, koyu ve bilinmezdir. Her an bir tarafında da güneş ışınları, kalbi ısıtan ışıklarıyla, insanlara aydınlık bir yeryüzü sunuyor.

Dünyanın ince yüzünde, güzel görüp güzel düşünerek hayatımızı anlamlı bir çizgiye oturtabiliriz. Bunu bize söyleyebilecek tek güç yine kendimizdedir; çünkü insana yaşamayı hiç kimse öğretemez, kendi öğrenir.

Sabah, rahmet melekleri arza bereketi saçarken, buz gibi suyla arınıp, Yüce Yaratanın emrine boyun eğerek eşiğine yüz sürmenin hazzını kim ve ne verebilir? Güneşin ilk ışıklarını alnına düşüren insandan daha bahtiyarı kim olabilir?

Henüz uykunun tatlı kollarında mini mini çocuklarınızın yanağına konduracağınız buselerle onları kahvaltıya kaldırmanın, onların, sizi o küçük kollarıyla sarmasının zevkini nerede bulabilirsiniz?

Aile huzuru, ancak cennet köşelerinden alınabilecek bir parça huzurdan başka bir şey olamaz.

Sabah erken saatlerde kendinizi yollara vurdunuz... Şehre pırıl pırıl bir güneş düşmüş. Gece yağan yağmur, sokağı tertemiz yapmış. Kuş sesleri duyuyorsunuz ve derken ağaçtan sarı bir yaprak düşüyor önünüze. Hüzün sarıp sarmalıyor sizi. “Merhaba hüzün!” diyorsunuz. Telâşlı adımlarla giderken bir de türkü düşüyor dilinize ve türkünüzü söyleye söyleye gidiyorsunuz işinize.

İşinizde gücünüzde, günün bereketi, sabahın dinçliği ve gönlünüzün genişliği... Her şey güzel ve gülümseyen bir zaman... Koşuyor, koşturuyor, umut dağıtıyor ve geleceği büyütüyorsunuz. Kafanızı rahatsız eden husus yok. Her şey bir ırmakta akan su gibi dingin ve tabiî seyrinde akıp gidiyor.

Bu eksilmeyen huzurunuz ve neşeniz, etrafınızda fark ediliyor ve insanlar size gıpta ediyor. Onlara da kalbinizden güzellikler sunuyorsunuz. Halka genişliyor ve onlar da güzelin kapsama alanına dahil oluyorlar.

Akşam olup evinize döndüğünüzde, kapıda sizi karşılayan ve tepenize sıçrayan çocuklarınız var. Yorgunluğun uçup gittiğini fark ediverirsiniz hemen oracıkta.

Gecenin bir yarısı, bütün herkesin uykuya teslim olduğu, gafletin insanı sımsıkı yakaladığı anlarda nefsinizi yenip, gecenizi namaz ve dua ile süsleyebiliyorsanız; kendiniz ve insanlık adına, miracınızda Yaratıcınıza inim inim inleyerek dua edebiliyor, gözyaşı döküp kalbinizi eritebiliyorsanız, namazınızla dünyanın küçüldüğünü ve insanın yüceldiğini fark edecek ve huzura gark olacaksınız.

Dua, kapıları açacak, namaz sizi kanatlandıracak ve gece, bir bereket yumağı olacaktır. Bir de ağlayabilirseniz eğer, gözyaşının acziyet değil de rahmet olduğunu kavrayacaksınız. İbadetin, gecenin, hayatın ve dünyanın melekî güzelliğini bütün benliğinizde yaşadığınız zaman hayata sımsıkı sarılacaksınız.

Köpek ölüsündeki dişlerin güzelliğini ön plâna çıkaran Ulu Rehberimizin yolunun nice güzellikler barındırdığını anladığınız zaman, davanız adına gözyaşı döktüğünüz zaman, güzel düşünmenin ve güzel görmenin lezzetini doyasıya tadacaksınız demektir.

Dünyadan kaçma yerine, dünyaya doğru gümrah bir açılıma evet diyorum ben. Dünya benim için çok önemlidir. İşim, mesleğim, davam ve ebedî gençliğim dünyada kazanılmaktadır zira. Ben bu dünyada yürüyen, gezen, öfkelenen, kazanan ve kaybeden birisiyim. Bütün bunların üstünde, ebedî sınavı kazanabilmenin yollarını bu dünyada ve dünyanın güzel yüzünde buluyorum. Dünyaya bu açıdan bakınca, kainat kitabını bu gözle okuyunca dünyayı seviyorum O’nun adına, kendi kazancıma.

Dünya beni kendine çekmek, tuzaklarına düşürmek için varsın gülümsesin. Ben bunların hepsini bildiğim için dünyanın bana kazandıracaklarını düşünerek, dünyaya gülümsüyorum ve her sabah doğan güneşle beraber “Merhaba Dünya!” diyorum.