Açılış Sayfam Yap   Sık Kullanılanlara Ekle   

   Anasayfa          Künye          Yazar Girişi         Sitene Ekle         Arşiv
 
Biyografi - SON DEFA/ Hatice Betül YAZICI - Yeni Kalemler
   
 SON DEFA/ Hatice Betül YAZICI

SON DEFA/ Hatice Betül YAZICI
 Yazı Boyutu

 Tarih : 16.11.2011 - 08:01:58


Bekleme salonunda oturuyordu. Şapkası yüzünü saklıyor ve uzun paltosu yere kadar uzanıyordu. Kucağında taze çiçekler vardı. Tren garında oradan oraya koşuşturan insanlar arasından trenin gelmesini bekliyordu. Ayakları çamurlanmıştı ...

 

SON DEFA/ Hatice Betül yazıcı

Bekleme salonunda oturuyordu. Şapkası yüzünü saklıyor ve uzun paltosu yere kadar uzanıyordu. Kucağında taze çiçekler vardı. Tren garında oradan oraya koşuşturan insanlar arasından trenin gelmesini bekliyordu. Ayakları çamurlanmıştı içeri girmeden önce. Silmedi. Böylece ayakkabılarının eski olduğu anlaşılamazdı. Köşede dilenen bir kadın gördü. Saçları, soluk renkli başörtüsünden dışarı fırlamıştı. Kirli giysileriyle yere oturmaktan çekinmemişti ve sırtına kalın bir battaniye örtmüştü. Onun da ayakları çamurluydu. Bir anda kadın yeşil gözlerini açıverince ona bakarken gördüğü bütün kirli şeyler üzerine bulaşmış gibi hissetti.

Bundan birkaç yıl öncesinde sıcak bir yaz akşamı evine geldiğinde kapının önünde durup son kez düşünmüştü. Arabanın anahtarlarını almadı. Çabucak söyleyip kurtulmayı umuyordu sonra hemen orayı terk etmeyi. Düşündüğü gibi olmadı. Tıpkı bekleme salonunda dilenen kadının gözleri gibi bir çift yeşil göz ona son kez baktı. Sözlerinin henüz bitmediğini düşünüp bir şeyler daha eklemek istedi. Çarpılan kapının ardından hıçkırık sesleri geliyordu. Kapıya vurdu. Hâlbuki hemen gidecekti. Oysa içini pişmanlık, acıma ve merhamet duyguları kaplamıştı. Kalbi sanki kirlenmiş bir giysiydi ve onu çıkarıp atmak istedi. Kapının ardından gitmesi gerektiğini söyleyen sözler duyunca içindeki kirlilik duygusunun biraz olsun azalmış olduğunu hissetti. Ve o an terk etmek için en doğru zaman olduğunu düşünüp arabasına bindi.

Çiçekler ıslak toprak kokusunu bastırırken yağmuru seyretti. Küçük bir kız çocuğu örgü saçlarını savurarak annesinin ardında yürüyordu. Tokası düştü düşecekti. Annesi gişeden bilet alırken kız da oyuncak bebeğine bir şeyler anlatır gibiydi. Sırılsıklam olmuşlardı. Kadının kolunda eski bir şemsiye asılıydı. Kırılmış ucuyla yere sürtündükçe içini ürperten sesler çıkardı. Küçük kızın tokası saçlarıyla vedalaşıp yere düştü. Gelip geçenlerin ayakları altında ezilirken bir an için uzanıp avuçlarına almak istedi. Yapamadı.

Son defa gördüğü yeşil gözler bir şekilde kâbusa dönüşmüş ve her gece terler içinde uyanmıştı. Evinden ayrıldığı günden sonrasında zaman hızla akıp gidiyor kapıyı kendi anahtarını kullanarak açmak içini burkuyordu. Taze pişmiş kek kokuları yerine yemek artıkları ve boş plastik tabaklar birikmişti mutfakta. Odayı kalabalık gösteren yastıklar yalnızlığını bir nebze olsun unutturmadı ve televizyonda çıkan birkaç ilginç haber onu düşüncelerinden uzaklaştırmaya yetmedi. Telefona uzandı. Aradı hiç çekinmeden. Onu akşam saat 7.25 treninde karşılayacağını söyledi. Gelen cevapla yüzü güldü. Meşgul sesini duyduğunda ahizeyi yerine bıraktı. Giysilerini özenle ütüledi. Ceplerini kontrol ederken yere düşen turuncu bir toka kalbine örtülen serin bir örtü hissi verdi ona. Fişi çekti. Toka sıkıca tuttuğu ellerinin arsındaydı.

Büyük saat önünde bekleşen insanlar 7.25 treni görünür görünmez hareketlendiler. İnenler oldu. Kadın kızını yukarı çekti basamaklardan. Çiçekleri oturduğu yerde bıraktı. Etrafa bakındı. Onu göremiyordu. Özlemle dolu insanlar birbirlerine sarılıyorlardı. İçlerinden hiç birinin yüzü tanıdık gelmedi. Hayal kırıklığı boğazında düğümdü sanki. Eski ayakkabılarına hüzünle baktı. Tren garı tenhalaşana kadar orada bekledi. Tren ağıt yakan sesiyle ayrıldığında bekleme salonuna geri dönüyordu. Çiçekler bıraktığı yerde değillerdi ama eski bir battaniye

...

                                                                                                              Hatice Betül yazıcı


  Editör :  Rıdvan GÖK

318 Kişi Tarafından Okundu.

Yazdır Yorum Ekle Tavsiye
 
1 2 3 4 5   Bu Habere Toplam 5 Puan Verildi
 Kaynak :  Yeni Kalemler

 Kategori ¬ Biyografi

  Yorum ( 0 )   

Kayıtlı Yorum Bulunmuyor.

 

 Bu Kateoriye Ait Diğer Başlıklar

 
 
 

 Duyuru
  SEVGİLER HARMAN OLDU isimli kitap Tes-İş Sendikası Atatürk Anadolu Öğretmen Lisesitarafından bastırılarak yayınlanlanmış ve dergimizin editörü Rıdvan GÖKe ithaf edilmiştir...  

  YENİ KALEMLER DERGİMİZE YAZILARINIZI BEKLİYORUZ....  

  Bu millet sanatla edebiyatla düşürüldü, yeniden onunla kalkacak ayağa. (F. Gemuhluoğlu)  

 
 Köşe Yazıları

Rıdvan GÖK

Rıdvan GÖK ¬
SEYİR DEFTERİ

Aytaç AYDIN

Aytaç AYDIN ¬
Gölgeyi değil gölgeyi düşüreni düşünmek..

Doğan KARA

Doğan KARA ¬
ŞAH-I MÜMECCED RESUL-İ EKREM EFENDİMİZ

FUAT TURKER

FUAT TURKER ¬
Nefes Alan Sabah...

ABDÜSSAMED KOÇER

ABDÜSSAMED KOÇER ¬
İSTANBULA MEKTUP bir babanın duygu esitileri...

Mehmet ALTUNTAŞ

Mehmet ALTUNTAŞ ¬
BEDEL ÖDEDİK Mİ?

Gonca Gül USTAOĞLU

Gonca Gül USTAOĞLU ¬
Yazı Eklenmemiş
 
Henüz Haberlere Puan Verilmemiş..
 
Bugün için Metin Eklenmedi.
Bu Hafta içinde Metin Eklenmedi.
Bu Ay içinde Metin Eklenmedi.
 
 Takvim
 
 Ziyaretçi İstatistikleri
   
 Online : 25
 Bugün : 92
 Dün : 85
 Toplam : 74724
 Ip No : 54.161.49.216
     

 
 Son Eklenenler

Son 30 Gün içinde Haber Eklenmedi
 
 Popüler Metinler

Son 30 Gün içinde Haber Eklenmedi.
 
 Döviz Bilgileri

  Döviz Alış Satış
  Dolar 5.9944 6.0052
  Euro 5.4057 5.4415
 
 Hava Durumu



 
 Reklam

 

 



 
 

   © Copyright - 2009- Yeni Kalemler - Tüm Hakları Saklıdır. 

Bu site

 Çilem.Net altyapısını kullanmaktadır.