Açılış Sayfam Yap   Sık Kullanılanlara Ekle   

   Anasayfa          Künye          Yazar Girişi         Sitene Ekle         Arşiv
 
Biyografi - Ayakların Dayanamayacağı Yolculuk / Gürsel ÇOPUR - Yeni Kalemler
   
 Ayakların Dayanamayacağı Yolculuk / Gürsel ÇOPUR

Ayakların Dayanamayacağı Yolculuk / Gürsel ÇOPUR
 Yazı Boyutu

 Tarih : 18.08.2011 - 18:46:27


Anahtar ile çıkılmıştı bu seyahate.. Her kapı iliğindeki nabız gibi Tutunası kopmuş ikindi taklalarının Bir rikkat semasında ilerlercesine Tüm hayatımı veririm dediği bir aşk koridorunda ...

 

Ayakların Dayanamayacağı Yolculuk
 
Anahtar ile çıkılmıştı bu seyahate…
Her kapı iliğindeki nabız gibi
Tutunası kopmuş ikindi taklalarının
Bir rikkat semasında ilerlercesine
Tüm hayatımı veririm dediği bir aşk koridorunda
Vardı bu seyyah gözleri kapanmadan
Kapatmayacaktı kapısını
Boyun eğmişti hırsızlar kem kavşaklarında
Dönmediler ve ayaklanmadılar
Anahtar hala eldeydi,evde vardı bir bilmece
 
Bu yolda çekim gücü muazzamdı
Bir mıknatıs giysi ister kapıldığı yörüngede
Her dilenciyi tüccar mı sanırsın?
Aldanma,aldırma vakitsiz zembereğe
Ötsün yaban kuşları firuze dallarda
Bahardan kaçacak akşamları yoktur onların
Bir çiftçi selam çakar naçar bezmden muzdarip toprağa
Geliversin ıslak patili cümbüş kadavralar
Ölümü unutturmayacaksa boynum kıldan ince
Bu yol uzundur kurumayan gözyaşlarıyla
Hem bu yol bekçi istemez yürüyen adımlarıyla
 
Kayığa bindi iki dost kader denizinde
Azgın dalgaların köpükleri gırtlağı yalamışken
Öfkenin sütliman burcu terlemez olmuş
Yorgun iskemlede çift bakışlar hareketli
Balıkların ağzında somaki kıpırtılar
Çil çil hasret altınları hediye ediliyor kasede
Bu bayram değil diyor yılların eskitemediği ihtiyar
Görmüyor musunuz karşımda gönlü yaralı var
Ölüme koşuyor,terlemesi ise cabası
Caka mı satar ki tanımadığı pazarda;
Hayır hayır,tanışmadığı yolun yabancısı
Tanıyanlar korkmuyor tırnakları uzamış dalgalardan
Öpülesi derya ellerinde bir kulaç isteyecek belki
İstemedi en son ölümden kaçanlar
Bir gümüş dal kırıldı sessizce,ve koptu..
 
“Nereye neyle gidiyorsun?” dedi ihtiyar
Bilmişti nişan tortusunun kukla çizgilerini
Alnı kırışık yalan modası nereye kadar bel kıracaktı
Eğildi bu yüzden ince tecrübeler
Sır kademe bastığı anda çökerdi ağır olan
Tahterevalli bir adalet terazisi değil..
İftiraya maruz kalan gençlik yaka paça olmuştu
Her intikam memesinden süt damlamazdı
Ne zaman anlayacaktı çakırkeyif kitaplar
Tulumunu kucağına almış şiraze çocukları
Çelik çomakla bin hayat sürerken
Ölüm tenceresi kaynamasını durduracak mıydı?
 
Melek kanatları inmişti bu derya dostluğuna
İçini dökmenin verdiği bir armağan ile gelmişlerdi
Ne hazin bir öykü de olsa çare bu olamazdı
Her yetim yalnız doğar,ama kalpsiz asla
İnsanın parıltılı yalnızlığında dipsiz defineler var
Tahta kurularının kemirdiği asırlık kapı yüzünde
Bir yazı ve delil ile boyanmış bir ilam:
“Öldürmek bir reçete olamaz!”
 
Kayık devrilmemişti muazzam sarsıntılarda
Bir merak, tuşa basmışçasına arkasına yaslandı
Neydi bu aklı aşan ve aklı uçuran demet?
Demet dedim..ilk değildi bu sırrı sıvazlayan
Yoksa tohum mu dile gelmeliydi demet konuşmayınca,
Koridorda bu yankı hala devam etmekteydi
Söz ne kutsal bir arkadaşmış meğer!
Kirpiklerin kısaltılmadığını daha yeni anlamıştı gassal
Bir gözyaşı da onun borcu vardı teneşire
Aksındı yağmur tanecikleri
Ölüme yakın mermer sütunlarıyla
 
Başlatılmıştı hayat hikayesi
Adaletin yıkılmaz bir heykel olduğunu anlatırken
Gözler çevrilmişti beyaz gülbanka
Ne şaşmaz bir duygu medeniyeti bu!.
Kalp bile atını mahmuzlayıp gurbete dalarken
Bir çift ayak izi yük sayılmazdı gül yaprağına
Kar tanelerinin gözlerini sildiği
Bohçasını açmamış güvercin sılası varsa da
Unutulmuştu bu haz ibrişimiyle
İnsanı en bilinmezlere çeken ey!..
 
Çınar yapraklarıyla parke parke dizilmişti yollar
Kayalık deseydim alınırdı bu atlı
Gönül koymadı rüzgar cüssesinden aşağı atlayan masumlar
Rüzgarın kadrajı durmuştu yaprakların altında
Asla süpürülmesini istemezdim bu nal tıkırtılarının
Tarihime talih goncaları katmışken
 
Atlının soluklanıp dinlendiğini sanmıştım
Meğer bugün ben de hıçkırıklara boğulmalıymışım
Kayalıklara saplanan benim de ayaklarım varmış!
İlerlemeyince nasıl gidecektim o yokluk kapısına?
Aşkı içinde barındıran ey!..
Tanıyamazdım belki de o masum tennureyi
Hıçkırıklarıma petek petek  kelepçe vurulurken 
Kabul edilmeyecektim benlik piramitlerimle 
Bir vefasızlık görünse de yalnız gidilmeliydi bu iklime
 
Aşk bahçesinde çok söz kalbi yorar
Kalbi kayalıklardan söküp çıkartan bu güçtür
Ayaklar saplansa da kalble yürümeyi öğreten..!
Her elbise, insanı aranan insan yapmaz
Aranan aşk ile var oldukça
Aşka giysi giydirilemez..
Tufeyli dikenler bir gül dalına yapışmak ister
Ne zaman kovulmuştur aşk ile isteyenler
İstek kapıdan kovulmayınca
 
Bir mum yakmıştı mahkeme kürsüsünde,yolcu
Bu yol için gemiler yakılırdı kapı eşiğinde
“Kabul” diyeti ölüme nakış örerken
Ölmeden önce ölmek tabut istemezdi 
Kalabalık bakışlar içerisinde yalnız bir mercek
Gözünü feda etmeye razıydı artık,razıydı toprak
Mefisto ayaklar altında değil damarlarda geziniyor
Bunu bilmeden bilet alınılmaz
Unutma!Hıçkırıklarını bırakmıştın az önce kayalıklara
Toprağa gömülmüş bir mevta gibi
 
Varlık elbisesinden kurtulmak için bir fırsat doğmuştu
Beyaz tebessümle birlikte tahta kapı açılmıştı
Tahta kurularının hizmetçisi olduğu..
Aşktan içi yananlar ciğerinin kaynadığını fark edebilir
Bazıları ise hissetmez elif sonsuzluğunda…
Eyvah,pencereme konan heyecanımı niçin uçurmadım ben!
Her gözün görmesi gerekirdi bu aynayı
Pazarda ciğer satmak,ciğeri yananların ilk göreviyse
Satın alınmalıydı bu sepetler,hazineler
Kaderin gözünden gizli kalmayan bir bayram müjdesiyle
 
Sevenler toprağa akıtmışlardı gözyaşlarını
Ölüm toprağa akmak değil..
Bu yolculukta herkesin bir vatanı var
Toprağın küsmeyen tınısında dikenlerin de nasibi var
Kapıdan ilk giren de toprağa basmıştır
Ölümleri denizde olmasın toprağı isteyenlerin
Toprak,kavuşmanın remzi ve rayihası
Bir anahtar ile kapı arasındaki mesafe
Bir anahtar ile ilerlenen yolculuk…
 
                                   Gürsel ÇOPUR


  Editör :  Rıdvan GÖK

358 Kişi Tarafından Okundu.

Yazdır Yorum Ekle Tavsiye
 
1 2 3 4 5   Puan Yok  
 Kaynak :  Aytaç AYDIN

 Kategori ¬ Biyografi

  Yorum ( 0 )   

Kayıtlı Yorum Bulunmuyor.

 

 Bu Kateoriye Ait Diğer Başlıklar

 
 
 

 Duyuru
  SEVGİLER HARMAN OLDU isimli kitap Tes-İş Sendikası Atatürk Anadolu Öğretmen Lisesitarafından bastırılarak yayınlanlanmış ve dergimizin editörü Rıdvan GÖKe ithaf edilmiştir...  

  YENİ KALEMLER DERGİMİZE YAZILARINIZI BEKLİYORUZ....  

  Bu millet sanatla edebiyatla düşürüldü, yeniden onunla kalkacak ayağa. (F. Gemuhluoğlu)  

 
 Köşe Yazıları

Rıdvan GÖK

Rıdvan GÖK ¬
SEYİR DEFTERİ

Aytaç AYDIN

Aytaç AYDIN ¬
Gölgeyi değil gölgeyi düşüreni düşünmek..

Doğan KARA

Doğan KARA ¬
ŞAH-I MÜMECCED RESUL-İ EKREM EFENDİMİZ

FUAT TURKER

FUAT TURKER ¬
Nefes Alan Sabah...

ABDÜSSAMED KOÇER

ABDÜSSAMED KOÇER ¬
İSTANBULA MEKTUP bir babanın duygu esitileri...

Mehmet ALTUNTAŞ

Mehmet ALTUNTAŞ ¬
BEDEL ÖDEDİK Mİ?

Gonca Gül USTAOĞLU

Gonca Gül USTAOĞLU ¬
Yazı Eklenmemiş
 
Henüz Haberlere Puan Verilmemiş..
 
Bugün için Metin Eklenmedi.
Bu Hafta içinde Metin Eklenmedi.
Bu Ay içinde Metin Eklenmedi.
 
 Takvim
 
 Ziyaretçi İstatistikleri
   
 Online : 2
 Bugün : 39
 Dün : 74
 Toplam : 140024
 Ip No : 18.206.187.81
     

 
 Son Eklenenler

Son 30 Gün içinde Haber Eklenmedi
 
 Popüler Metinler

Son 30 Gün içinde Haber Eklenmedi.
 
 Döviz Bilgileri

Bilgilere Geçici Olarak Ulaşılamıyor.

 
 Hava Durumu



 
 Reklam

 

 



 
 

   © Copyright - 2009- Yeni Kalemler - Tüm Hakları Saklıdır. 

Bu site

 Çilem.Net altyapısını kullanmaktadır.