Açılış Sayfam Yap   Sık Kullanılanlara Ekle   

   Anasayfa          Künye          Yazar Girişi         Sitene Ekle         Arşiv
 
Deneme - ONUN YERİNDE OLSAYDIM / Merve Filiz ÇALKAR - Yeni Kalemler
   
 ONUN YERİNDE OLSAYDIM / Merve Filiz ÇALKAR

ONUN YERİNDE OLSAYDIM / Merve Filiz ÇALKAR
 Yazı Boyutu

 Tarih : 14.06.2011 - 20:16:41


Monoton bir gün daha sona eriyordu. Renksiz, soluk, aynı tonda günler, birbirini kovalarcasına eksiliyordu ömründen. Dev aynasından ona yansıyan dertleri, onun için dünyanın en büyük dertleriydi. Eğer hayallerini gerçekleştiremezse, kendisine saygı k

 

ONUN YERİNDE OLSAYDIM / Merve Filiz ÇALKAR

 

 Monoton bir gün daha sona eriyordu. Renksiz, soluk, aynı tonda günler, birbirini kovalarcasına eksiliyordu ömründen. Dev aynasından ona yansıyan dertleri, onun için dünyanın en büyük dertleriydi. Eğer hayallerini gerçekleştiremezse, kendisine saygısı kalmayacaktı. Bütünlüğü parçalanacaktı, bir anlamı kalmayacaktı yaşamının. İşte bu dert içini yiyip bitiriyordu.

 Günün verdiği yorgunlukla servisini beklemek üzere bir duvarın üstüne oturdu. Aklına yine hayalleri, çevresinin ondan beklentileri ve geleceği düştü. Bu belirsizlik onu çıldırtıyordu. Gençliğiyle hayalleri arasına sıkışmıştı duyguları, düşünceleri ve bütün hayatı. Bu gelgitler arasında defterini karıştırıyordu. O kadar dalmıştı ki, yanında ağlayan küçük çocuğun farkına bile varmamıştı. Bir hıçkırık sesiyle kendine geldi ve bakışlarını sesin geldiği yöne doğru çevirdi. Henüz altı yaşlarında, görme engelli bir çocuk oturuyordu biraz ilerisinde. Bu güler yüzlü çocuğun niye ağladığını merak etmişti.  Usulca yanına yaklaştı. Babası güzel yüzlü çocuğu almaya gelmemişti. Çocuğun gözünden akan yaşlar içini acıttı. İçinden ona sarılıp ; “ağlama güler yüzlüm, baban birazdan gelecek” demek geliyordu, her nedense vazgeçti ve konuşmakla yetindi.

 Çocuğu konuşarak avutmaya çalışıyordu. Çocuk kısa kısa cevaplar veriyordu. Sorulardan sıkılmıştı sanki. Ama bu sorular, hüznünü dağıtmıştı biraz. Bir ara ayağa kalktı, biraz dolaştıktan sonra onun yanına oturdu. Soğuktan büzüşüyordu ve üzerinde sadece önlüğü vardı. Ona ceketini verebileceğini söylediğinde,  “istemem” dedi. Israr ettiği halde çocuk  “istemediğini” söylüyordu. Ama ceketini çıkarıp çocuğu ceketiyle sardı ve daha yakınına oturdu. Bir süre sessizlik oldu. Sonra kendi halini düşünmeye başladı. Hatta kendi hayatını çocuğun hayatıyla karşılaştırmaya başladı. O hiç böyle şeyler yaşamamıştı. Küçük çocuk, bir damla ışığa hasret kaldığı dünyasının içinde melil-mahzun dolaşırken, en çok güvendiği insan onu burada unutmuştu. Babası gelecekti. Onu burada unutmuş olamazdı. Ama birkaç saatlik gecikmenin çocuğun üzerinde bıraktığı etki çok büyüktü. Babası, sanki sonsuza kadar orada bırakmış gibiydi. İçinde bulunduğu karanlıkta, şimdi kendini daha da boşlukta hissediyordu.

Kendini çocuğun yerine koydu. Eğer o çocuğun yerinde olsaydı, peşinden koşması gereken büyük hayalleri, kendisine saygısının çoğalması için kazanması gereken sınavları, ona dert gibi görünen sorumlulukları olmayacaktı. Daha mı mutlu olacaktı? Ya da daha iyi bir hayatı mı olacaktı? Hayır…  O, geleceği hakkında bir şey bilmediği için ve geleceğindeki belirsizlikler yüzünden bu kadar çok kaygılanıp, çıkar yol ararken minicik çocuk o boşluğu, o belirsizliği yıllardır yaşıyordu ve çözümü de yoktu. O boşlukta ömrünün son bulduğu yere kadar yaşayacaktı.

 Bütün bunlar art arda geçti aklından. Derken servis geldi. Çocuğa gitmesi gerektiğini söylediğinde, çocuk yine ağlamaya başladı. Onu orda tek başına bırakmak istemiyordu. O an hayatında hiç bu kadar çaresiz kalmadığını hissetti. Çocuğa, ‘öğretmeninin yanına gitmesini ve ona durumu anlatması gerektiğini’ söyleyebildi sadece.

Servise bindiğinde hala aynı düşünceler vardı aklında. Bir yandan çocuğun babasının gelmesi için dua ederken, bir yandan da şükrediyordu Rabbine, ona verdiği nimetler için…

                                                                                           

 

 


  Editör :  Rıdvan GÖK

724 Kişi Tarafından Okundu.

Yazdır Yorum Ekle Tavsiye
 
1 2 3 4 5   Bu Habere Toplam 5 Puan Verildi
 Kaynak :  merve

 Kategori ¬ Deneme

  Yorum ( 0 )   

Kayıtlı Yorum Bulunmuyor.

 

 Bu Kateoriye Ait Diğer Başlıklar

 
 
 

 Duyuru
  SEVGİLER HARMAN OLDU isimli kitap Tes-İş Sendikası Atatürk Anadolu Öğretmen Lisesitarafından bastırılarak yayınlanlanmış ve dergimizin editörü Rıdvan GÖKe ithaf edilmiştir...  

  YENİ KALEMLER DERGİMİZE YAZILARINIZI BEKLİYORUZ....  

  Bu millet sanatla edebiyatla düşürüldü, yeniden onunla kalkacak ayağa. (F. Gemuhluoğlu)  

 
 Köşe Yazıları

Rıdvan GÖK

Rıdvan GÖK ¬
SEYİR DEFTERİ

Aytaç AYDIN

Aytaç AYDIN ¬
Gölgeyi değil gölgeyi düşüreni düşünmek..

Doğan KARA

Doğan KARA ¬
ŞAH-I MÜMECCED RESUL-İ EKREM EFENDİMİZ

FUAT TURKER

FUAT TURKER ¬
Nefes Alan Sabah...

ABDÜSSAMED KOÇER

ABDÜSSAMED KOÇER ¬
İSTANBULA MEKTUP bir babanın duygu esitileri...

Mehmet ALTUNTAŞ

Mehmet ALTUNTAŞ ¬
BEDEL ÖDEDİK Mİ?

Gonca Gül USTAOĞLU

Gonca Gül USTAOĞLU ¬
Yazı Eklenmemiş
 
Henüz Haberlere Puan Verilmemiş..
 
Bugün için Metin Eklenmedi.
Bu Hafta içinde Metin Eklenmedi.
Bu Ay içinde Metin Eklenmedi.
 
 Takvim
 
 Ziyaretçi İstatistikleri
   
 Online : 2
 Bugün : 29
 Dün : 76
 Toplam : 116076
 Ip No : 3.93.74.227
     

 
 Son Eklenenler

Son 30 Gün içinde Haber Eklenmedi
 
 Popüler Metinler

Son 30 Gün içinde Haber Eklenmedi.
 
 Döviz Bilgileri

Bilgilere Geçici Olarak Ulaşılamıyor.

 
 Hava Durumu



 
 Reklam

 

 



 
 

   © Copyright - 2009- Yeni Kalemler - Tüm Hakları Saklıdır. 

Bu site

 Çilem.Net altyapısını kullanmaktadır.