Kim Karanlıkta  Yürür?

Karanlıkta yürüme cesaretini gösteren iki temel grup var: Birincisi; karanlığı, bizim aydınlığımız kadar net  görsel algılayabilenler… Gören gözleri olmasa da ortamı bizim gözlerimizin, beynimizin ilgili bölgesine ilettiği netlikte veriler aktararak görmeye eşdeğer görsel bilgi aktaran varlıklar… Örneğin yarasaların iyi derecede gelişmiş görme duyuları yok fakat yol almak için iyi gelişmiş görme duyularına da ihtiyaçları yok… Birileri bir yanlışlık olmuş deyip onlara göz takalım derse; ancak cahilliğini tescillemiş olur… Varlık aleminde insan dikkate alındığında; gören beyin midir yoksa gözler mi? Yoksa her ikisi de mi araçtır/vasıtadır ve gören başka bir şey midir? Eğer o başka bir şey ise; o şey, nasıl bir şeydir?  Bir enerji midir?  Ya da insana hakkında çok az bilgisinin bulunduğu ruh mudur?

İkinci gruba gelince; onlar da karanlıkta yürümekte cesaretlidirler; ancak bu, karanlığı algılayabildiklerinden dolayı değil, cahilliklerinden kaynaklanır… Ve yeryüzü kurgusu ölçülülüğünden/kaderinden dolayı bedel öderler…  

“İki kişi cesurdur:  Biri bilir cesurdur;diğeri cahildir, cesurdur” sözü meşhurdur…
Nitelikli yol almak isteyenler,  yer yüzünde oluş-bulunuş  gayesine göre yol almak isteyenler, birinci grupta yer almalıdırlar… Hem akıl ve hem de nakil böyle gerektiriyor… Diğer tarafın yolcuları ise hür iradeleri ile yollarına devam edebilirler. Sonuçta her iki tarafın yolcuları da hür iradeleri ile giriştikleri bu oyunda adil bir sonuç ile karşılığını bulurlar… Oyunların karşılığını bulma zamanı ahiridir.. ve bu son onların ahretleridir…

Yeryüzü kurgusu kanunlarının tıkır tıkır işlediği ve bu kurguda payı olan ya da bu kurguda kurguyu yapan tarafından görevlendirilenlerin dışında hiç kimsenin bu genel geçer kanunlara müdahale edemediğini bilmek, insana bir görev yüklüyor. Bu görev, bu kurgunun kanunlarını kavramak ve oyunu başarılı oynayanlardan olmak…. Zerre kadar sapma olmaksızın işleyen kuralların zerre kadar sapma olmaksızın adil sonuçlarının olan bir oyun-eğlence sürecinde oyunu başarılı oynayan mükelleflerden olmak için var gücü ile çalışanlardan olmak gerek… Bu süreçte elbette zorluklar var, ancak; zorlukla birlikte kolaylıklar da var… Dengeli ve adil bir sürecin oyuncuları konumunda insan… Şimdi gören gözler mi; gözlerin vasıta olduğu, bilgileri işleyen beyin mi; beyin de vasıta olduğu bir başka varlık mı? İnsanların hakkında pek az bilgi bilebilecekleri ve Kur’an-ı Kerim’de “Onun hakında insana çok az bilgi verildi” ifadesiyle kendisinden bahsedilen ruh mu?

Yeryüzü kurgusunun kanunlarını çok iyi kavrayıp gereği üzere iyi işler yapan ve işlerini ihsan derecesinde yapan müttakilerden olmak duasıyla…

15.05.2010

Aytaç AYDIN

KONYA